weblog

in de media

solidara.nl

biografie

publicaties

spelregels weblog

contact

RSS Weblog Wat is RSS?
Zoeken in het weblog

Jan vertrekt?

woensdag 18 juni 2008

(BNR)

En toch is er één iemand die niet rouwt om het vertrek van Jan Marijnissen; Düzgün Yildirim. Hij heeft het partijlidmaatschap van de SP moeten opgeven toen hij met voorkeursstemmen in de Eerste Kamer werd gekozen.

Volgens hem verandert er echter helemaal niks binnen de SP

 

 



RSS-feed RSS 2.0

wat kun je met RSS?


Plaats uw reactie:
Naam:
E-mail adres:
Uw reactie:
  robot check
Vul de code van bovenstaand plaatje in.
  U heeft nog 400 woorden over.
Van: barend vd berg
Datum: 3 september 2008, 12:04 uur
Nou vertrekt... hij geeft 1 baantje op, houd er nog 2 in de SP.

Van: henk
Datum: 2 juli 2008, 21:57 uur
marijnissen .gaat zich voorbereiden op het ministerschap,zeker weten!probleem is dat jan denkt dat andere partijen straks met hem moeten!samenwerken .ook hier klinkt het dictatorschap van dit heerschap door.feit is echter dat als je de P.V.D.A opsnoept (wat de SP doet )je vanzelf de P.V.D.A word!en dat is wat veel echte socialisten niet willen.dus jammer jan.
Sonja ,folderen en een soep expres heeft niks met volwassen partijpolitiek te maken.maar maken een wezelijk onderdeel uit van een (verkiezings)campagne) en is voor veel actieve leden een uitdrukking van hun loyaliteit aan een partij.als een j.s.f. betuwelijn,h.s.l ,bajes boten.zeist (waar kinderen van asielzoekers opgesloten worden)volwassen?partijpolitiek is ?dan geef mijn portie maar aan fikkie.de meeste politici zijn komma neukers die enkel met zichzelf bezig zijn.kijk eens naar zwangerschapsverloven ,en overstappen van kamerleden tijdens hun zittings periode naar het bedrijfsleven.de gewone man is exit bij de SP .daar liggen de kansen voor solidara , pakken die kans kennis van leden bundelen ,ongeacht de sociale status van mensen is de kracht van het socialisme! we kennen allemaal de ome jannen en tante leenen in de arbeiders wijken .een schouderklopje van dergelijke mensen lost meer op als het beleid van vogelaar om er prachtwijken van te maken .wat betekend huizen slopen en en hogere huren .jij en ik nemen de politiek serieus en daar hoort een gezellig avondje (na de hele wijk gefolderd te hebben) bij groetjes henk

Van: Sonja
Datum: 21 juni 2008, 11:09 uur
Vorig jaar waren de media al uitgekeken op de successtory van Jan Marijnissen. Het boeit ze niet meer, en dat legt daardoor de ‘tijdbom’ in het essay van Van der Steen (kroniek 1994 rug.nl) uit 1994 (!) bloot voor het publiek: “De dissonanten in de organisatiestructuur lijken het grootste gevaar voor de SP in de komende jaren. ... Bepaalde aspecten van de organisatie zijn echter potentiële tijdbommen: een wel erg invloedrijke top, de afkeer van intern debat en dissidente geluiden, de beperkte openheid en de slechts spaarzaam georganiseerde congressen. Of de pers stelt deze zaken op den duur aan de kaak, of een ontevreden achterban doet dat. Het enige dat de SP daartegen kan doen, is deze tijdbommen onschadelijk te maken door de hervormingen van de afgelopen jaren verder door te zetten.” Gebleken is dat er in wezen geen hervormingen meer hebben plaatsgevonden.

Een beetje realist zal moeten vaststellen dat de SP nu wel uitgegroeid is. Stellen dat de SP in 2010 “door de dertig” zal gaan maakt de partij volkomen ongeloofwaardig. Natuurlijk, waar leven is, is hoop. Maar dat is niet realistisch, maar religieus. Of metafysisch zoals men wil.

Inmiddels heeft de SP talloze kansen voorbij laten gaan om, i.p.v. folderen en soepexpress, ook een volwassen partij te worden in het Nederlandse politieke spectrum, en op die plek Nederland weer een beetje naar links (hun kant toch?) te trekken. Die niche in de politiek is toch schitterend aanwezig! Maar wat doet de SP? Het blijft een vereniging, die trekt naar rechts, en die trekt naar het politieke isolement. Waarom dat is lijkt me duidelijk: het gaan aanspreken van de ideologische voorraad, het socialisme, vereist zoals de partij er momenteel voorstaat een FORS! intern debat. Maar er is (wederom) gekozen voor volgzaamheid, gestaalde kaders, en vooral snel electoraal scoren. Maar een kind weet dat wanneer je niet investeert in de basis, dat de zaak na verloop van tijd in elkaar stort. Is de SP in 2010 op dat punt aangekomen, dan zal ze ongetwijfeld weer alles en iedereen de schuld gaan geven, als slachtofferpartij, net als met de formatie. Maar laten we dan niet vergeten dat de SP die keus bewust heeft gemaakt.


^ top