Voorzitter.

Sinds enkele maanden heersen grote onrust en angst bij de inwoners van Nederland als het gaat om werkgelegenheid en economie. Als belangrijke oorzaak hiervoor wordt de financiële crisis vaak aangewezen. Er is echter nog meer reden tot onrust en angst als het gaat om de Europese liberale wetgeving en de gevolgen voor de Nederlandse bevolking. In de afgelopen jaren zijn twee belangrijke redenen hiervoor aan te merken. Ten eerste de invoering van de Bolkesteinrichtlijn die heeft geleid tot valse concurrentie op de arbeidsmarkt. Ten tweede verdere liberalisering van de voorzieningen waar de burger in het dagelijks leven afhankelijk van zijn zoals gas, water, openbaar vervoer, onderwijs, zorg en energie. Door deze ongewijzigde koers van de afgelopen jaren, vaak vanuit Brussel en gesteund door het huidige kabinet en de regeringspartijen, worden de Nederlandse burgers vaak overgelaten aan de kille handelswijze van de managers en de particulieren. Hierdoor zijn de burgers steeds afhankelijker geworden van de goodwill van het bedrijfsleven en kunnen zij niet meer rekenen op hun eigen overheid. Dankzij de liberalisering kan de burger als belastingbetaler steeds minder rekenen en terugvallen op de overheid, terwijl deze zelfde overheid steeds meer verwacht van de eigen burgers. Dat is de tegenstelling waarin wij ons bevinden als wij vandaag de dag overgaan tot de behandeling van de liberalisering van de postmarkt. Ons hebben de afgelopen vele brieven en emailberichten bereikt. Ook voor de andere partijen zal dat gelden. Ik citeer een alinea van een van de schrijvers: "De vakbonden hebben een principeakkoord gesloten met TNT Post dat resulteert in een voor het personeel onacceptabel slecht voorstel. Het akkoord behelst slechts een werkgarantie voor drie jaar, maar geen urengarantie. Dat kan betekenen dat TNT Post bij een volgende reorganisatie, bijvoorbeeld in 2010, mij in plaats van 32 uur per week nog maar 20 uur per week werk kan aanbieden. Mijn huidige loon van 100% zakt door het principeakkoord naar 85%. Gaan mijn uren daarna omlaag door een reorganisatie, dan kan dat ertoe leiden dat bij eventueel ontslag ik voor slechts 37% een beroep kan doen op een WW-uitkering." Ook voor mijn fractie geldt dat er geen slechter akkoord bestaat dan het nu bereikte akkoord. Wij vragen ons steeds meer af hoe de vakbeweging deze vorm van eventuele overeenkomst acceptabel kan vinden. Wij vragen ons niet meer af waarom dit kabinet akkoord gaat met liberalisering van de postsector, wat slecht uitpakt voor de werknemers. Het gaat namelijk ten koste van werknemers die jarenlang zich hebben ingezet voor hun werk en bepaalde rechten hebben verworven. Door de liberalisering worden deze rechten in een keer van hen afgenomen. Mijn fractie vindt dat opgebouwde rechten niet kunnen worden afgenomen. Daar zou de overheid voor moeten waken. In de afgelopen maanden zijn miljarden euro's besteed aan de instandhouding van omvallende managers en banken. Wij vragen ons af waarom de overheid geen geld beschikbaar zou kunnen stellen om tegemoet te komen aan de korting op het inkomen van werknemers. Ook de postsector betaalt miljoenen aan belasting. Het zou een optie kunnen zijn om een deel van de belastingopbrengsten te bestemmen om die 15% korting, of hoeveel procent het uiteindelijk ook worden mag, te compenseren. Daarmee zou recht worden gedaan aan het onrecht dat is ontstaan door de nieuwe cao-regeling. Tevens zou dit tegemoetkomen aan de rechten van de gewone werknemers die al werkzaam zijn in de postsector. Tot slot enkele korte vragen. Vindt de staatssecretaris het terecht dat de postbezorgers die geen managerssalaris verdienen, zo veel van hun verworven rechten moeten inleveren? Is hij het met mijn fractie eens dat het kabinet moet opkomen voor de gewone werknemers en dat de huidige cao niet mag worden aangetast? Is hij het ook met mijn fractie eens dat de liberalisering van de postmarkt niet goed is voor de werknemer en voor de burger en dat een negatief scenario de kwaliteit van de postbezorging kan aantasten? Is hij het met ons eens dat het toezicht en de controle bij het doorgaan van dit wetsvoorstel beter dienen te worden georganiseerd? Tot slot, voorzitter, zijn wij van mening dat het wetsvoorstel, met alle goede bedoelingen, zijn doel voorbijschiet, het publieke belang niet dient en zeker niet het welzijn van de burger dient zoals wij dat in Nederland gewend zijn.

RSS-feed 

wat kun je met RSS?

Plaats uw reactie:
Naam:
E-mail adres:
Uw reactie:
	Vul de code van bovenstaand plaatje in.
	U heeft nog 400 woorden over.